Na een goede Giro Valle d’ Aoste waar ik in een internationaal deelnemersveld goed heb kunnen meekoersen, lijk ik eindelijk de vruchten te plukken van mijn aanvallende koersstijl. We zijn nog niet op het hoogste schavotje geraakt maar ik heb er al een paar keer dichtbij gezeten.

In de profkoers in Pollare en de kermiskoers in flobecq reed ik beide koersen in de aanval en werd ik respectievelijk 16e en 7e. Hier voelde ik al dat ik met een goede vorm uit Aosta was gekomen.

Nadien stond de Internatie in Reningelst op het programma waar ik nogmaals een ganse koers (+-160km) in de aanval zat , eerst met 4 daarna met 5 renners. Na een tactische finale werd ik 3e. Hier zat meer in.

Na de Internatie volgde de Ronde van Namen, een koers waar ik echt mijn zinnen op had gezet.

In de eerste rit zat ik terug in de vroege vlucht met 4 man, ik dacht dat ze ons zouden terugnemen voor de finish en om toch iets aan de rit over te houden deed ik mee voor het bergklassement. Op 50 km van de streep kwam het peloton tot op 15 sec maar ik bleef rijden en we konden onze voorsprong terug uitbouwen. Uiteindelijk konden we toch strijden voor de ritoverwinning maar ik zet mijn sprint net iets te vroeg in waardoor ik stilval en 2e word. Ik mocht als troostprijs de Bolletjestrui in ontvangst nemen.

Tijdens de 2e rit is er lang gevochten om in de vlucht te geraken. Ik had hierbij veel krachten verspeeld en uiteindelijk raakten 5 renners weg met 1 ploegmaat bij. Zij hielden 10 sec. over op het peloton waarmee ik binnenbolde.Het klassement bleef onveranderd en ik stond dus nog altijd 2e.

In de 3e rit reed er iets sneller een vlucht weg die al snel een grote voorsprong (tot zelf 7 minuten) bij elkaar fietste. Het sein voor onze ploeg om de handen uit de mouwen te steken en op kop van het peloton te rijden. Bij het ingaan van de laatste ronde werden de vluchters teruggepakt en kon de finale beginnen. In de finale had ik een goed gevoel en kon ik uiteindelijk meedoen voor de overwinning, jammer genoeg zat ik ook met het klassement in mijn hoofd en reed ik voor elke seconde waardoor ik een kans op de rit verspeel. Ik word 4e maar neem wel de GELE TRUI ! Dankzij het knappe werk van ploegmaten KJELL EN GILLES die de vroege vlucht terugnamen !

In de 4e rit was onze missie duidelijk, het geel rond mijn schouders verdedigen, maar dat was buiten (EX-)prof Rob Ruijgh gerekend. Hij reed de hele koers met 4 man voorop en we slaagden er niet in om de koplopers terug te halen. Ik verloor de gele trui en zakte naar de 3e plek in het klassement.

In de 5e rit had ik echt een rotdag, ik had enorm veel last van mijn zitvlak en kon geen moment comfortabel fietsen, bovendien had ik echt slechte benen. Desondanks kon ik overleven op karakter tot in de finale waar ik er toch nog een beetje doorkwam maar toch zie ik mijn klassement in het water vallen door iets minder ploegwerk. Zowel op het moment dat de beslissing viel als wanneer er moest gereden worden zaten de ploegmakkers te ver.Jammer.

Drie dagen later stond het BK op het programma. Het was een slopende koers die geen moment stilviel. Bovendien waren er niet veel renners van onze ploeg in het eerste deel van het peloton te vinden waardoor ik moest maken dat we toch altijd mee waren. Gelukkig was ook ploegmaat Cedric Beullens in goede doen en probeerden we elk om beurt toch mee te schuiven. Uiteindelijk komen we samen in een kopgroep van 8 terecht met 2 man van Lotto. In de voorlaatste ronde komt er 2 man waarvan nog een mannetje van Lotto aansluiten. Zo streden we met 10 man om de Belgische titel. In de laatste ronde raak ik weg met Brent Van Moer(Lotto) en Robbe Debuyck(Home Solutions) maar Van Moer wou niet meewerken. Ik probeerde het nog alleen maar ik kreeg geen ruimte want Lotto had met Thyssen de snelste man in huis. En zo geschiedde, Thyssen wordt kampioen. Ik werd even gehinderd in de sprint en strand op de 7e plaats maar uiteindelijk telt er maar 1 plaats op het BK …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *